Eibarko euskara hiztegia
makilla
1.
[makila]
.
iz.
(
TE).
Bastón,
palo,
vara.
Badira makillia bihar dala esaten dabenak, emontzaille izateko asmuan. / Hay quienes dicen que hace falta palo, con la mente de ser de los que den. /
Bere andria be astua makillara letxe einda euan. (Zirik 24).
/
Atara eban ordiazko frailliorrek ezkutuan zeroian makilla sendua. (Ibilt 464).
Ik.
makilla-salda,
bide-makilla.
2.
iz.
(
ETNO).
Palo que crece al desarrollarse las verduras,
tallo.
Ik.
txisten,
zil,
kerten.
Makillia egitten jakue porruei eta kipulei, esate baterako.
makilla-burruka.
[makila-borroka]
.
iz.
(
TE).
Duelo a palos,
pelea con palos.
Makilla-burrukia izan da domekan Hirukurutzetan. / Ha habido duelo a palos en Hirukurutzeta.
makilla-dantza.
[makila-dantza]
.
iz.
(
TE).
Danza de palos.
"Baile folklórico" (TE, 541).
Aratostietarako, makilla-dantzia ikasten dabiz gazte mordo bat. /
Guk egitten genduan danekua: banakua, biñakua, zortzikua, arku-dantzia, zintta-dantzia, ezpata-dantzia, makilla-dantzia eta aurreskua.
makilla-salda.
iz.
(
IL).
Paliza.
Honei makilla-saldia!... zer dia honek?!.... /
Ha zelako makilla-saldia emon detsen! /
Ederra makilla-saldia emon detsena zuen txakurrari. Jota dago. /
Guri emon jeskuek makilla-saldia...! bost eta huts galdu juagu. /
Euki dozun gaixotasunak emon detsun makilla-saldiakin jota zagoz.